Hallo, we zijn al superblij dat je hier bent beland en de tijd neemt om ons verhaal te ontdekken. We stellen ons graag even voor. Laten we beginnen met het verhaal van Jeri voordat we naar het verhaal van Trees gaan.
Het verhaal van Jeri Dzuari. Ik ben tuinier, schrijver en dichter. En ik hou van Belgisch bier.
Ik kom uit een van de kleinere landen in Europa, Georgië. Voor degenen die niet weten waar dat ligt. Als ik de Zwarte Zee en Turkije noem, gaat er wel een belletje rinkelen. Trouwens, de hoed die ik draag, is een zeer oude Guruliaanse krijgerstraditie.
In dit kleine land ligt de kleinste regio, Guria. Deze regio heeft subtropische en microtropische zones. Dit is precies waar het verhaal van onze "Baghcha" begint.
Guria een kleine regio in een klein Europees land
De mensen uit mijn regio, de Gurians, zijn een aparte stam. We houden van onze zelfverklaarde democratie en hebben een flinke dosis humor.
We houden van snel praten en zijn over het algemeen snel om nieuwe dingen op te pikken en er dan ons ding mee te doen. .
Guria heeft een uitzonderlijk goede bodem, een ideale ligging en een subtropisch klimaat. Het is een vochtige en vrij hete regio. In het westen grenst het aan de zee. Aan de andere kant wordt het omringd door bergen. Voor velen die het ooit hebben bezocht is het één van de mooiste plekken op aarde.
Zoals veel jongeren uit mijn dorp woonden we meestal in de stad. Ik bracht mijn tijd door met werken, Arabische talen studeren en gedichten schrijven.
Ongeveer 5 jaar geleden, tijdens Covid-19, werd het idee van een tuin geboren. Mijn passie begon letterlijk met een passievrucht. Ik kocht er eentje in de supermarkt. Ik wilde hem proeven maar in plaats daarvan wou ik mijn passievrucht liever planten. Precies 12 dagen later, toen de passievrucht zaadjes ontkiemden, volgde mijn eerste schok.
"Er verscheen een zaailing of klein plantje in mijn leven waarmee ik moest leven, dat ik moest verzorgen. Een week later verscheen er een nieuwe zaailing. Toen een derde. Een vierde volgde al snel. Uiteindelijk waren er ongeveer 500 zaaiilingen die op mij rekenden om groot te worden.
Het was een gekkenhuis daar in mijn kleine kamer in de stad en tegelijkertijd voelde het als een paradijs. Geleidelijk groeide mijn interesse in planten. Zowel fruit als groenten werden voor mij interessante objecten en steeds interessanter. Alles heeft zaden. Alles ontkiemt. Uiteindelijk besloot ik terug te gaan naar mijn dorp, mijn roots en daar een echt paradijs te creëren.
“Er verscheen een plant in mijn leven waar ik mee moest leven, die ik moest koesteren en verzorgen.“
Baghcha, is een 'schone' plek. Een plek om te experimenteren, ideeën te laten kiemen en één te worden met de natuur.
Ik verhuisde terug naar mijn geboortedorp en ik bestelde zaden van verschillende tropische en subtropische landen. Experimenteren was mijn ding. Ondertussen heb ik ervaring met het ontkiemen van de zaden van meer dan 1500 planten en leerde ik met vallen en opstaan hoe ze te doen groeien. Hoe complexer hoe interessanter ik dat vond.
Ik herinnerde me mijn lange gesprekken met mijn grootvader en de kennis die hij met me met de paplepel meegaf.
Het bracht me terug naar mijn kindertijd waar het werken in de tuin vooral momenten van geluk waren.
Dromen werden geleidelijk werkelijkheid. Het werd tijd om te oosten en van al dat moois te proeven. Ik probeerde zeldzame vruchten zoals Casabananana, passievruchten, avocado of Braziliaanse guave,... samen met vele andere exotische en subtropisch groen. Bagchcha was geboren.
Baghcha" (बगीचा in het Hindi) betekent "tuin" in het Hindi en andere talen van India. Het kan verwijzen naar een stuk land, een kleine privétuin, een openbaar park of zelfs een boomgaard. Op deze plekken kun je planten, bloemen of bomen laten groeien. De term kan ook breder gebruikt worden om een plek van schoonheid, groei en verbinding met de natuur te beschrijven. Metaforisch gesproken betekent het persoonlijke groei. Het kan ook een ruimte zijn voor verschillende ideeën. Daarnaast wijst het op een plek waar dingen tot bloei komen.
Van Guria naar België een hobbelige weg maar de adelaar is geland
Van 2021 tot 2023 heb ik in Guria ontzettend veel kennis en ervaring opgedaan en dat was op zich al bijzonder. Het was een van de meest waardevolle momenten van mijn leven.
Deze periode was ook een tijd van veel veranderingen en veel onrust in mijn land Georgië. Poëten in Georgië nemen geen blad voor de mond en dat valt niet altijd in goede aarde.
Noodgedwongen moest ik nieuwe horizonten verkennen en dit was mijn enige manier om een toekomst te kunnen bouwen. Het heeft me ook diep geraakt. Maar toen ik Georgië in 2023 verliet, mijn dierbare 'subtropische tuin' achterliet en naar België verhuisde, wist ik dat het volgen van het pad van de natuur me in leven zou houden.
Toen ontmoette ik Trees De Bruyne, mijn partner in crime.
Het verhaal van Trees De Bruyne
Ondertussen heeft Trees in België haar eigen 'natuurconnectie moment opgedaan. Trees is geboren in Brussel en groeide op in Kortrijk in het westen van België. Ze heeft Rwandese roots maar voelt zich meer een Wesvlaamse wereldburger.
Als kind hadden we geen tuin. Mijn ouders hadden een bakkerij en ik had alleen een blauwe picknicktafel met een paar planten. Maar ik verslond elk tuinprogramma op tv en mijn boekencollectie stond vol met plantenboeken. Een bezoek aan de Chelsea's Flowers show in de UK net voor COVID-19 en Monty Don in het echt te zien was al iets wat ik van mijn bucketlist kon schrappen.
Soms gebeuren dingen met een reden
Tijdens de pandemie zag ik hoe mensen worstelden om het hoofd boven water te houden. Al mijn vrienden werkten in de creatieve sector en die lag plat. Het was niet alleen financieel, fysiek maar ook emotioneel voor veel mensen een moeilijke periode. Leven in een bubbel met weinig tot geen manieren om contact te maken met mensen legt een grote druk op vooral jonge mensen. Ik zag dat mensen zich weer aangetrokken voelden tot het buitenleven en hoe de natuur soms de enige manier was om te ontsnappen.
In die tijd trok een van mijn familieleden er letterlijk de stekker eruit. Niet dat dat de enige reden was, natuurlijk. Maar hij liet 2 kinderen en een vrouw achter zonder antwoorden.
Ook de job die ik op dat moment deed bij de VRT, de Vlaamse Publieke Omroep, gaf me geen voldoening. Het was geweldig om start-ups en scale-ups te coachen in de digitale ruimte. En om eerlijk te zijn, innoveren en pionieren in een wereld vol Ai, IoT, XR, VR, big data en VC's buzz words is verslavend.
Maar toen ik ontdekte dat al dat 'digitale' net zo vervuilend was als de luchtvaartindustrie, zette me dat aan het denken.
Wat als ik mijn vaardigheden kon gebruiken voor het goede
Ik heb mijn leven omgegooid en vooral veel nieuwe kennis opgedaan. Van een opleiding als tuin- en voedselbosontwerper, bio-boer, wijnboer en wijnbrouwerij en bosbadgids. Om er maar een paar te noemen. Ik lanceerde onze vzw Bark en startte met een Smuljungle.be in Aalst. Samen met een community van vrijwilligers en ecologisch groenpionier Bart Backaert, voormalig diensthoofd Groen in Aalst, hebben we een botanische eetbare tuin aangelegd met meer dan 125 fruitbomen en een 120 meter lange tunnel met hazelnoten. De Smuljungle viel al meermaals in de prijzen en kreeg ook internationaal de nodige erkenning. Dit project wil mensen terug in contact brengen elkaar en met de natuur. Daarnaast ben ik trajectbegeleider voor VELT bij het 'Het voedselbos' van de hoop en probeer ik waar ik kan mijn 'multi disciplinaire' kennis via Avansa Oost-Brabant te delen met de voedselbos gemeenschap in onze regio.
Maar zo'n anderhalf jaar geleden, was ik zelf wat wanhopig. Door al die projecten naast een fulltime loopbaan was mijn eigen tuin letterlijk boven mijn hoofd gegroeid. Het werd tijd dat ik hulp inriep en geloof me als ik aan de alarmbel trek.... Mijn gebeden werden verhoord toen ik Jeri ontmoette. We zaten direct op dezelfde golflengte.
Sommige mensen noemen het een match made in heaven. Wij noemen het 'dingen gebeuren met een reden' of geloof. Als je dezelfde waarden, visie en missie in het leven deelt, gebeuren er magische dingen.
Baghcha' is slechts het begin. We voelen dat er nog veel grootse dingen staan te gebeuren. Dus welkom bij 'Baghcha'.
Trees en Jeri
